Zullen we ze over varen, ja of nee?

bouw 665x320

Tekst: Jan van Lieshout / Foto's: Archief MdR

U kunt het zich wel voorstellen. Je koopt een huis. Aan het water. Misschien straks een insteekhaventje met plaats voor een bootje. Ruim uitzicht. Op een rustige plek en toch dicht bij het centrum. Er staat nog geen enkel huis, het is grasland. Aan de oever een donkerbruine houten loods, al jaren twee verdiepingen hoog, met meterslange vlonders. Die staat er wel. Foutje in de folder? Niet echt, want het Amstelwater is provinciaal gebied en een verenigingsgebouw vanaf 1966 stond op de provinciale kaart nooit ingetekend. Voor de provincie bestaat het gebouw niet. Voor de gemeente natuurlijk wel.
U kunt zich de teleurstelling van een aantal huizenkopers voorstellen. ‘Hé gemeente, hoe zit dat met het uitzicht en de insteekhaventjes?’ Daar was de oplossing al wel bedacht. ‘We slepen dat gebouw van Michiel de Ruyter over water naar het fort en dan is iedereen weer gelukkig.’ Het bestuur van de vereniging zei met liefde de boten te zullen overvaren, ‘maar, geacht gemeentebestuur, weet u dat het gebouw op palen staat?’ ‘Wat zegt u?’ ‘Op palen. In de Amstelbodem.’ ‘U bedoelt toch niet dat er nieuwbouw nodig is?’ ‘Ja, als we weg moeten hier, dan wel ja.’ Zo ontstond er een probleem. Voor huizenkopers. Voor de gemeente. Ook voor de vereniging.

bouw 02bouw 03

In 1984 zien de bewoners aan de Schans het nog wat drukker worden. Er lopen nu ook kanoërs op de vlotten en op de oever ligt een flinke container om hun boten in op te slaan: niet iedereen neemt zijn boot meer mee naar huis. In december 1985 is de vereniging statutair uitgebreid en groeit direct de behoefte aan opslagruimte. Maar waar?
Een speciale MdR-bouwcommissie kende twee opties. Elders opnieuw beginnen? Maar het gesprek met de gemeente liep moeilijk: het economische tij was slecht. Of het toenmalige gebouw slim verruimen, en op termijn een beetje vergroten? Met deze tweede optie liep de bouwcommissie vast in het interne bestuurlijke overleg. Het bestuur had voorkeur voor blijven en verruimen. De bouwcommissie stelde verhuizen en uitbreiden voor. Bemiddelen lukte niet. De vereniging moest in januari 1988 kiezen en koos voor het plan van de bouwcommissie, ten koste van de bestuursleden. Een impasse voor de drie betrokken partijen: bewoners, gemeentebestuur en de vereniging.

In het vroege voorjaar trad een nieuw bestuur aan. Nog voor de zomer zaten de voorzitter en de wethouder in alle stilte, in een kamertje met de luxaflex dicht (want het was ook zonnig) bij elkaar. Zit er ruimte bij de vereniging? Zit er ruimte bij de gemeente, in feite bij de gemeenteraad?
Voor de zomer echt begon lag er een plan. De bouwcommissie had niet voor niets al lang nagedacht. De ambtelijke afdeling kon er bij aansluiten. Nieuwbouw stond vast. En de plek? Er waren maar weinig mogelijkheden. Het werd de Amsteloever, verder naar het zuiden, ter hoogte van het Fort. De najaarsvergadering van Michiel de Ruyter kende een hoge opkomst. Goeie plannen! Er moest hard gewerkt worden. 1989 zou een intensief jubileumjaar worden.

De armada op herhaling
Op 6 mei viert Michiel de Ruyter dat in 1992 het huidige verenigingsgebouw in gebruik werd genomen. Voor de tweede keer vaart de volledige vloot van Michiel de Ruyter tussen twee resterende palen in het water aan de Schans vandaan naar zijn prachtige huis nabij het Fort. Michiel de Ruyter in elk van zijn boten tegelijkertijd. Dat is nog eens een heldendaad.
De bouw van ‘zijn pand’ nam net iets meer dan een jaar in beslag. Een parade van witte jassen trad aan voor de bundel touwen aan het heiblok. De vrolijke groep symboliseerde de enorme hoeveelheid van activiteiten onder de noemer ‘eigen werkzaamheid’, een noodzakelijke voorwaarde om het kostbare plan van de nieuwbouw er in de gemeenteraad door te krijgen.
Kern in het financiële plan was een noodzakelijke wegomlegging in het rechte stuk waarop het verkeer vanaf de Vrouwenakkerse brug Uithoorn binnen reed: daar moest met een bocht de snelheid worden teruggebracht. Het gebouw paste mooi binnen die bocht en staat dus op het oude stuk rechte asfaltweg: een steviger basis voor een standbeeld van Michiel de Ruyter kan niet.

bouw 01bouw 04

Heel 1989 en de eerste maanden van 1990 gingen op aan papier- en praatwerk. Plannen indienen, akkoord krijgen, verbeteringen aanbrengen, obstakels opruimen: een vorm van polderoverleg met het oppervlakte van pakweg de Haarlemmermeer. In eigen kring iedereen op één lijn krijgen en houden was inspannend, maar ook vrolijk. Dat lag wel anders bij de procedurele beslissers in de politieke colleges en bij de sportbonden: zou vereiste steun van het Watersportverbond ( voor motorboten en zeilschepen) ook los komen? En de gemeenteraad: komt dat budget voor de wegomlegging beschikbaar? Gaat Gedeputeerde Staten van Noord-Holland akkoord? Vergaderen, lobbyen, uitleggen, bepleiten, vaak gebeurde dat overdag. Allerlei leden maakten daar tijd voor vrij.  Twee jaar vóór de eerste paal de grond in ging en één jaar daarna is door tal van werkgroepen aan van alles en nog wat ‘zelfwerkzaam gearbeid’. Twee maal per jaar werden de leden collectief bijgepraat over de stand van de bouw. Zij tastten op hun beurt ruim in hun portemonnee door naast hun timmer-,schilder en bouwarbeid  ook de ruim veertigduizend gulden via een lening te financieren als bijdrage van de vereniging aan de totale investering.

Als de vloot straks naar het gebouw toe vaart, staan daar de representanten van de zelfwerkzaamheid van weleer.  De architect: Frans Postma. De constructeur: Pieter Plooij. De leider van de bouwcommissie: Ruud Banning. De praat- en pleitfabriek: Watze de Vries. De budgetontwerper: Francien van Lieshout. De bestuursvoorzitter van het bouwproces: Jan van Lieshout. De bestuursvoorzitter ten tijde van de opening van het gebouw: Chris Gispen.
Elk van hen staat voor die vele roeiers en kanoërs die tussen 1989 en 1992 dat gebouw mee hielpen opbouwen. En voor al diegenen die daar mee voort zijn gegaan, nu het gebouw om onderhoud, aanpassing en uitbreiding vraagt. We herdenken wat we samen tot stand brachten. De vloot kan naar binnen. Het gebouw wacht op u. En de borrel ook. 

Gastentocht 2017

  • Programma toertochten roeien 2017

    Programma toertochten roeien 2017

  • Programma Marathonroeien 2017

    Programma Marathonroeien 2017

    Een nieuw jaar, een nieuw programma voor de marathonroeiers van MdR. Wij hebben uit de marathonkalender 2017 van de KNRB weer een paar marathons geselecteerd waar we aan mee zouden willen  Read More
  • Kano Toertochten 2017

    Kano Toertochten 2017

    Het programma voor de kano-toertochten 2017 is gereed! Dit programma bestaat uit verschillende onderdelen: Lange tochten, toertochten georganiseerd door de toercommissie van MdR en enkele aankondigingen van tochten Read More
  • 1
  • 2
  • 3