Bredasche Kanotocht

breda 665x320

Tekst en foto's: Rogier Haas

Zondag 25 augustus stond in het teken van de Bredasche kanotocht: 15000000 millimeter moest worden afgelegd.
Wat een afstand. Dus ben ik als nieuwkomer bij MDR de dagen voorafgaande deze marathon gaan oefenen op de Kromme Mijdrecht: naar Uithoorn, voorbij de Hoef. En dat wrak van een kano is kennelijk ooit op de kade gestuiterd, want het vertoont een afwijking naar rechts. Maar na 3 sessies durf ik er op papier voor uit te komen dat de afwijking in me-eigu zit. Het zal de scoliose door dat paard wel zijn.
Met Remmert in de auto van Liesbeth en 2 kano’s. Traineren onderweg in de vorm van plaspauzes hielpen niet: ik zou het echt deze dag mezelf moeten gaan bewijzen.

Ok, ik ben 50 jaar, grijs en kaal en volgens de statistieken uit de Middeleeuwen compleet afgeschreven. Maar het leek bij aankomst in Breda even op een uitje van het plaatselijke verzorgingstehuis. Voor mijn moraal op dat moment even ideaal.
Op het water bleek de gemiddelde leeftijd toch lager en de gemellerdheid was leuk. Ook een Indiana-Jones-boot met de Nederlandse Harrison Ford vond ik vermakelijk en knap tegelijk. Met 1 peddel aan een zijkant rechtuit varen. Het deed me aan mijn kano thuis denken, waarvan ik opnieuw moet toegeven dat de afwijking in mij zit.
De singels van Breda zijn prachtig om met de kano te verkennen. De oudste bouwwerken en huisjes gaan aan je bootje voorbij. De viscociteit van het water nam wel plots toe, gepaard met een lichte zweem van een droogevallen chemisch toilet.  Jaja, toch ergens stiekum een drukje geloosd op het grachtje… heel stout.

breda 01De organisatie op het water verliep op een soort van natuurlijke wijze. Plots werden kano’s naar de kant gedirigeerd en binnen een paar tellen zaten de eerste zwemvestjes op de twee parkbankjes. Dat bleek een pauze te zijn. De kleur rood kan ik goed zien, en ik dacht even terug aan dat ene jachtgebied van Veluwe en Meiweg. Maar ik had nu de hondjes niet mee.
De volgende stop kwam al gauw daarna in het stadspark Valkenberg. Opnieuw een grote groep heupprothesen, die uit hun boot werden gehesen. Uiteindelijk was de enige prothese ikzelf, die door Liesbeth, Ingrid, Emilie, Alet uit de kano gesleept moest worden; toch weer ietsjes minder een held als in het begin.

Om de daaropvolgende vreetkick te beteugelen, baande ik mij tijdens de pauze een weg door het park op waterschoenen naar de Foodhallen van Breda. Sterker nog: de Foodhallen baande zich een weg door de aardbol om bij mij uit te komen. De mevrouw van de eerste-de-beste hamburgertent had als hint genoeg aan mijn lichaamstaal en bleef maar knijpen in de ketchupfles. Wat was dat een geweldige smerige overvloedige sappige uitpuilende hamburger, en die vrat ik weer op zijn middeleeuws op bij een bankje voor een schitterende kerk. Ik was inderdaad niet het mooiste uitzicht van binnenuit, zeker niet tijdens het biechten. Maar als je zo iemand op iets groots organisch ziet kauwen, dan doe je het zelf eigenlijk best goed.

Twee keer bleef ik met mijn rechter waterschoen in het park aan een hekje hangen. Twee keer keek ik om of mijn onnozelheid door iemand was opgevallen. Twee keer moest ik van mijn derde persoonlijkheid op dezelfde plaats tegen dezelfde boom plassen. Tja, wat de een genoeg heeft aan een vlieg in het urinoir is hetzelfde als wat de ander heeft aan een boom van 26 meter hoogte in een park.  Inderdaad: hoogmoed komt voor de val.
Na een uur werd weer op het onzichtbare fluitje geblazen en gingen alle helden, op mij na, verder in de tocht.  Ik ging uiteraard ook… het is maar net hoe je de voorgaande zin leest.

Voor de tweede keer werd er halverwege gekeerd, en in mijn hoofd sprong het leuke, maar o zo gemene bipolaire vlaggetje omhoog met de tekst: ‘dement als een hoepel’.
Meteen die kloterige zelfreflecterende hoge stem, die mij in mijzelf haarfijn uitlegt dat ik degene ben, die een opgetakelde kano vol met zogenaamd kwijtgeraakte spullen op een auto weet te krijgen en zelfs de kano tijdelijk in een afgeschermd veld laat verdwijnen als een Hans Klok doet met zijn mobiele telefoon. 

Allemaal waar… dus vervolgens maar weemoedig aanhangen op het onderste puntje van de staart met kano’s op het steeds drukker wordende water. 
Het was warm, maar pas op het einde bij het uitstappen. Uiteraard had ik opnieuw de emotionele en fysieke steun nodig van de dames en vriend Remmert om mij de kracht te geven mijn bijna 0,1 miljoen gram lichte lijf als een zeerob op het droge te krijgen.

Waar was nou die oude man ook al weer van de andere vereniging, waar de zwaartekracht  minstens 95 jaar zichtbaar aan had lopen trekken? Hij liep echt rond, maar hij hoefde niet de kant op geholpen te worden.
Dus: voorlopig netjes mijn cursusjes volgen, luisteren naar de instructeurs van MDW en de suggesties van de mede-kanoers, en achteraf veel tosti’s eten om bij te blijven in de schaal van 0,1 miljoen gram.

Beste Breda, tot volgend jaar.
Lieve nieuwe kanovrienden Ingrid, Remmert, Emilie, Roos, Liesbeth, Alet, Suzanne: bedankt voor jullie hulp!

KiKaRoW is rond!

Gratis proeflessen BRC

Als vervolg op de ledenwerfactie voor het roeien afgelopen zaterdag in het standshart van Amstelveen is een aantal proeflessen gepland.
Deze zijn op dinsdag 29 augustus en dinsdag 3 september om 19:30 uur en op zaterdag 7 september 11:00 uur.

Website

AmstelDrechtRegatta 2019

Link naar printbare poster ADRegatta 2019

Gastentocht 2019

Klik voor informatie en inschrijfformulier.

Vooruit kijken

Zet alvast in je agenda! Jubileumfeest 16 november 2019 MdR bestaat 55 jaar!
En voor 2020 staat nu al in de planning: 29 februari 2020 Amsterdamse avond 16 mei 2020 Paddle, Row & Bite 27 juni 2020 Midzomerfeest

Roeitoertochten 2019

Marathontochten 2019

Kanotoertochten 2019