Verslag Weerribben 2016

Tekst: Maarten Peters

Weerribben 2016, natuur en een beetje avontuur... Tot twee maal toe lagen we naar vier angstige ogen te kijken. Wat een sfeervolle rondvaart had moeten worden, leidde in dit geval tot horror op de Weerribben. Grote boten waren ze wel gewend maar dan voeren die in openwater. Hier kwamen ze met drie boten in een smalle vaart vervaarlijk gebarend met hun riemen op hen af. De selfie-sticks waren ras weggeborgen. Dit was geen ervaring die met het thuisfront gedeeld zou worden aangezien de brede grijns al lang van hun gezicht verdwenen was. Paniekerig keek het meisje op naar haar vriendje waarvan al de zelfverzekerdheid in het zompige moeras van de Weerribben was weggezonken. De achterkant van de boot had zich stevig in het riet verankerd waardoor de jonge stuurman ondanks verwoede pogingen geen beweging in de boot kon krijgen. In de boot lag een stok die echter gelijk diep in de modder wegzakte. Wat moest hij doen? De boot lag dwars op de sloot en er had zich een file gevormd die bijna het nieuws haalde. Als roeiers konden roeien met een riem dan zou hij toch met zijn stok ook iets van een paddelbeweging kunnen maken. De Aziatische jonge man deed driftig zijn best en zowaar ontstond er een gaatje waar de eerste boot door heen wist te glippen. Wij volgden als laatste.

Achterom kijkend zagen we het verliefde stel dat tijdelijk onderling andere gevoelens koesterde, verder varen. De spiegel was losgekomen van het riet en electro-motor bleek het gewoon te doen.  Langzaam gleed hun bootje vredig tussen de kale rietvelden naar mogelijk een volgende spannende ontmoeting met wrede marathon roeiers. We hoorden geen bericht dat er twee Japanners bij de Weerribben verdwaald zijn, dus we nemen aan dat ze met een ervaring rijker, veilig de haven hebben bereikt. Benieuwd wat hun versie van het verhaal is.

De voorspelling bleek dus echt te kloppen. Het organisatiecomité had ons gewaarschuwd voor Japanners en Chinezen. De enige twee boten met Aziaten die wij tegenkwamen, hadden tot het verassende oponthoud geleid. De overige bootjes, inclusief een boot vol met dames, waren ons netjes aan bakboord gepasseerd.Toch bleek een de Michiel de Ruyter boten op een ongelukkig moment met wind uit de verkeerde kant, over iets minder stuurmansgeluk te beschikken en schoof de boeg half op/in het riet. Ondanks verwoede pogingen met pikhalen, paddels en riemen hield het riet de boeg innig omarmd. Het leek er bijna op dat men een nat pak moest halen totdat er een gedienstig motorbootje langskwam om de verstrengeling te beeindigen.

Een beetje lange inleiding om te vertellen dat we een hele mooie tocht geroeid hebben. Immers als het weer meezit is deze tocht toch wel een van de mooiste marathons van Nederland. Met 55 kilometer behoort het tot de langere tochten.  De omgeving van Steenwijk is zodanig divers dat ‘t Diep vele routes kan aanbieden. Wij voeren dit jaar route nr 8. Bepaalde stukken komen telkens terug maar de organisatie kan naar harte lust varieren. Het is dus anders dan veel andere tochten die noodgedwongen maar een enkele route kunnen aanbieden.

De tocht is in het vroege voorjaar. Dat betekent dat het weer tegen kan zitten maar het valt vele keren mee, zoals ook deze keer. In ieder geval is rond deze tijd al het riet gerooid, waardoor je wijdsheid in zijn volle omvang ervaart. Je ziet je collega roeiers min of meer op het drijvende land verder roeien terwijl zij gewoon een bocht verder zijn. Wisselen kan je vrijwel het hele traject en het lukte Leo, Titia en mij dan ook prima om elk half uur te wisselen. Wissel niet in de rietlanden want dan zak je vaak to je enkels weg en heb je de rest van de dag natte voeten. Er zijn zelfs her en der uitspanningen waardoor je zelfs zonder fourage, zonder lege maag de tocht kunt volbrengen. Ik ben altijd heel blij als men mij een twee indeelt; dan wissel je regelmatig en aangezien het nog krap manoeuvreren is, blijf je goed doorroeien. Dat verklaart ook waardoor de onderlinge tijdsverschillen tussen kleine en grote boten klein zijn. Een beetje afhankelijk van je kaartlees kwaliteiten en lengte van pauzes, ben 7,5 tot 8,5 uur onderweg. Het is wel een lange dag maar dat is het altijd dubbel en dwars waard.

Net als vorige jaren waren we weer diep onder de indruk wat een kleine club met 120 leden kan organiseren. Immers op zo'n dag varen ongeveer 75 ploegen waarvan het grootste deel een eigen boot meeneemt. Gegeven het feit dat hun clubhuis aan het einde van een eenbaansweggetje ligt, kan je je voorstellen wat voor een organisatie dat geeft om telkens twee to drie botenwagens naar het terrein te dirigeren. Boten er op tillen, riemen neerleggen, vastmaken, wegrijden tot aan het einde van de eenbaansweg opdat de volgende trits in file kan komen aanrijden.

Jammer genoeg moesten een aantal mensen zich terug trekken waaronder Fred, die echter wel alle organisatie op zich genomen had en ook donderdagavond van de partij was om te helpen. Dus dank aan Fred en alle andere mensen die geholpen hebben om hier weer een succesvolle dag van te maken.

Kanovakantie 2018

Gastentocht 2018

  • Programma toertochten roeien 2018

    Programma toertochten roeien 2018

     Het programma voor de toertochten 2018 is gereed. lees hier verder. Read More
  • Kano Toertochten 2018

    Kano Toertochten 2018

    Het programma voor de kano-toertochten 2018 is gereed! Nadere info volgt. Read More
  • Marathonroeien 2018

    Marathonroeien 2018

    Een nieuw jaar, een nieuw programma voor de marathonroeiers van MdR. Wij hebben uit de marathonkalender 2018 van de KNRB weer een aantal marathons geselecteerd waar we aan mee zouden willen  Read More
  • 1
  • 2
  • 3